قرص برای درمان فیبروم رحم یکی از روشهای رایج و غیر جراحی برای کنترل علائم این عارضه است. فیبروم رحم که توده ای غیرسرطانی در رحم محسوب می شود باعث علائمی مانند خونریزی شدید، درد لگن و حتی مشکلات باروری می شود. بسیاری از زنان در مواجهه با این مشکل به دنبال درمان هایی هستند که بدون نیاز به جراحی بتوانند رشد فیبروم را کنترل کرده یا علائم آن را کاهش دهند. در ادامه به بررسی انواع قرص های مورد استفاده برای درمان یا کنترل فیبروم رحم، نحوه تاثیر آنها بر هورمون ها، مزایا و عوارض احتمالی هر نوع دارو و همچنین نکاتی که باید پیش از مصرف این داروها می پردازیم پس با ما همراه باشید.
بهترین دارو برای فیبروم رحم
فیبروم رحم یکی از شایع ترین توده های غیرسرطانی در زنان بوده که با علائمی مانند خونریزی شدید، درد لگن، پریودهای طولانی مدت و حتی مشکلات باروری همراه می باشد. بسیاری از زنان برای کنترل این علائم به جای جراحی از درمان های دارویی استفاده می کنند. بهتر است بدانید درمان دارویی فیبروم با هدف کاهش اندازه فیبروم، کنترل خونریزی و تسکین علائم انجام می شود. بسته به وضعیت بیمار، پزشک ممکن است داروهای هورمونی مانند آگونیست های GnRH یا قرص های پروژستینی یا داروهای غیر هورمونی مثل ترانگزامیک اسید و مکمل های آهن را تجویز کند. در ادامه با انواع قرص های موثر در درمان فیبروم رحم و عملکرد هر یک آشنا می شویم.
قرص متفورمین
متفورمین در اصل برای بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 تجویز می شود اما تحقیقات نشان داده اند که این دارو از رشد سلول های فیبروم جلوگیری می کند. متفورمین با کاهش مقاومت به انسولین و کاهش سطح استروژن در بدن، به کوچک تر شدن فیبروم ها و کاهش علائم کمک می کند. همچنین این دارو ممکن است با بهبود متابولیسم بدن و کاهش وزن به بهبود کلی وضعیت هورمونی زنان کمک کند.
قرص های ضدبارداری ترکیبی
این قرص ها شامل ترکیباتی از استروژن و پروژستین هستند و بیشتر برای تنظیم سیکل قاعدگی و کاهش خونریزی های شدید ناشی از فیبروم استفاده می شوند. قرص هایی مانند کنتراسپتیو، روکین و دزولست علائم را کنترل می کنند اما در بسیاری از موارد اندازه فیبروم را کاهش نمی دهند. مصرف این داروها باید با نظر بهترین دکتر زنان در ستارخان تهران انجام شود زیرا در برخی افراد منجر به رشد بیشتر فیبروم ها می شود.
قرص دوفاستون
لازم به ذکر است دوفاستون حاوی ترکیب مصنوعی پروژسترون است و بیشتر برای تنظیم چرخه قاعدگی در زنان مبتلا به فیبروم تجویز می شود. این قرص موجب کوچک شدن فیبروم نمی شود اما به کنترل خونریزی های شدید و نامنظم کمک کرده و علائم ناشی از بی تعادلی هورمونی را کاهش می دهد. در زنان با فیبروم های کوچک و علائم خفیف، دوفاستون یکی از گزینه های ایمن محسوب می شود.
آگونیست های هورمون آزادکننده گنادوتروپین (GnRH)
این داروها مانند لوپرون یا نافرلین با مهار ترشح استروژن و پروژسترون باعث ایجاد حالت یائسگی موقت در بدن می شوند. کاهش این هورمون ها موجب کوچک شدن فیبروم و کاهش خونریزی می شود. معمولا از آگونیست های GnRH برای درمان موقتی یا آماده سازی قبل از جراحی استفاده می شود. البته لازم به ذکر است مصرف طولانی مدت آنها به دلیل عوارضی مانند گرگرفتگی و پوکی استخوان توصیه نمی شود.
قرص ویتاگنوس (Vitagnus)
ویتاگنوس یک داروی گیاهی بوده که از عصاره گیاه پنج انگشت تهیه می شود. این قرص با تنظیم نسبت پروژسترون به استروژن در بدن به تعادل هورمونی و کاهش رشد فیبروم ها کمک می کند. ویتاگنوس برای زنانی که تمایل به درمان گیاهی و طبیعی دارند، گزینه مناسبی می باشد و مصرف منظم آن باعث کاهش خونریزی و بهبود عملکرد تخمدان می شود.
قرص وروژست
وروژست از دسته پروژستین ها است و با اثرگذاری بر لایه داخلی رحم موجب کاهش خونریزی و درد ناشی از فیبروم می شود. این دارو به ویژه برای زنانی که نمی خواهند از داروهای استروژنی استفاده کنند، مناسب است و استفاده از وروژست ممکن است به کنترل رشد فیبروم ها نیز کمک کند.
قرص دانازول
دانازول یک داروی ضد استروژن است که با کاهش تولید هورمون های زنانه موجب توقف رشد فیبروم ها می شود. این دارو اغلب برای درمان اندومتریوز نیز مورد استفاده قرار می گیرد. دانازول ممکن است با عوارضی مانند آکنه یا تغییرات خلقی همراه باشد اما در موارد خاص و تحت نظر پزشک گزینه موثری برای کاهش خونریزی شدید ناشی از فیبروم است.
ترانگزامیک اسید (Tranexamic Acid)
این دارو از دسته داروهای غیر هورمونی است و برای کاهش خونریزی شدید قاعدگی ناشی از فیبروم تجویز می شود. ترانگزامیک اسید فیبروم را کوچک نمی کند اما با کمک به لخته شدن خون، میزان خون از دست رفته در دوران پریود را کاهش می دهد. این دارو تنها در روزهای خونریزی شدید مصرف می شود.
میفپریستون (Mifepristone)
میفپریستون با مهار گیرنده های پروژسترون در بافت فیبروم به کاهش اندازه آنها و تسکین علائمی مانند درد لگن و خونریزی کمک می کند. این دارو یکی از درمان های جدیدتر برای فیبروم بوده و در دوره های کوتاه مدت توسط پزشک تجویز می شود و به بهبود کیفیت زندگی زنان مبتلا به فیبروم کمک می کند.
لوپرون (Leuprolide)
لوپرون از داروهای شناخته شده و تایید شده توسط FDA برای کوچک کردن فیبروم ها است. این دارو با ایجاد یائسگی موقت، سطح استروژن را به شدت کاهش داده و اندازه فیبروم را کوچک می کند. معمولا قبل از جراحی یا برای کنترل موقت علائم تجویز می شود و مصرف طولانی آن باید با مکمل های کلسیم و آهن همراه باشد تا از عوارض استخوانی جلوگیری شود.
مدروکسی پروژسترون استات
این دارو نوعی پروژسترون مصنوعی بوده که برای کنترل خونریزی شدید قاعدگی و علائم فیبروم استفاده می شود. مدروکسی پروژسترون از رشد فیبروم جلوگیری می کند و به کاهش درد و فشار لگنی کمک می نماید. در برخی موارد، تزریق عضلانی این دارو به عنوان جایگزین درمان خوراکی انجام می شود.
مکمل ها و ویتامین ها
زنان مبتلا به فیبروم های رحمی اغلب به دلیل خونریزی زیاد دچار کم خونی می شوند. بهتر است بدانید مکمل های آهن، ویتامین های گروه B و ویتامین D در بهبود وضعیت عمومی بدن و کاهش خطر رشد فیبروم موثر هستند. مصرف این مکمل ها باید با تجویز پزشک انجام شود تا از تداخل دارویی جلوگیری گردد.
داروهای ضدالتهابی غیر استروئیدی (NSAIDs)
داروهایی مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن به کاهش درد، التهاب و گرفتگی ناشی از فیبروم کمک می کنند. اگرچه این داروها تاثیری بر اندازه فیبروم ندارند اما برای کنترل علائم خفیف و تسکین سریع درد موثر هستند. مصرف طولانی مدت NSAID ها باید با احتیاط و زیر نظر پزشک انجام شود تا از آسیب های گوارشی پیشگیری گردد.
کپسول گیاهی ساپوژکس
ساپوژکس از داروهای گیاهی مورد استفاده در درمان فیبروم است که بدون داشتن استروژن گیاهی به تنظیم هورمون های زنانه و کاهش سطح پرولاکتین کمک می کند. این دارو در بهبود علائم مرتبط با فیبروم و کیست تخمدان نقش دارد و به عنوان درمان کمکی در کنار داروهای شیمیایی توصیه می شود.
نتیجه گیری
با توجه به مطالب ذکر شده در بالا نتیجه می گیریم، قرص برای فیبروم رحم بیشتر به منظور کنترل علائم به کار می رود. داروهای هورمونی مثل آگونیست های GnRH و پروژستین ها خونریزی را کم و گاهی اندازه فیبروم را موقتا کوچک می کنند و گزینه های غیر هورمونی مانند ترانگزامیک اسید و NSAID ها درد و خونریزی را مدیریت می کنند اما هیچ کدام فیبروم را از بین نمی برند و با قطع دارو، علائم ممکن است برگردد. انتخاب دارو کاملا فردی است و به سن، شدت علائم، اندازه و محل فیبروم و برنامه بارداری بستگی دارد و باید با توجه به عوارض و تداخل ها انجام شود.
